Algonquin

Algonquin kokteyli adını New York’un en ünlü otellerinden biri olan Algonquin Hotel’den alır. 20. yüzyılın başlarında bu otel yalnızca konaklama için değil, aynı zamanda dönemin entelektüel buluşma noktalarından biri olarak da biliniyordu. Gazeteciler, yazarlar, tiyatro oyuncuları ve eleştirmenler her gün burada toplanır, uzun sohbetler ederdi.

Bu toplantılar zamanla “Algonquin Round Table” adıyla anılmaya başladı. Masanın etrafında Dorothy Parker, Robert Benchley ve Alexander Woollcott gibi dönemin ünlü isimleri bulunuyordu. Bu grup, zekâ dolu esprileri ve keskin yorumlarıyla Amerikan kültüründe önemli bir yer edinmişti.

Algonquin kokteylinin ortaya çıkışı da işte bu atmosferle ilişkilendirilir. O dönemin barlarında viski bazlı kokteyller oldukça popülerdi. Ancak bu tarifte alışılmışın dışında bir dokunuş vardır: ananas suyu. Tropikal bir meyvenin güçlü bir çavdar viskisiyle birleşmesi ilk bakışta tuhaf görünebilir, fakat doğru oranlarda karıştırıldığında ortaya şaşırtıcı derecede dengeli bir içki çıkar.

Rye whiskey kokteyle güçlü ve baharatlı bir temel verirken kuru vermut içkiye zarif bir kuruluk ekler. Ananas suyu ise bu iki güçlü karakteri yumuşatarak karışıma hafif bir tatlılık ve meyvemsi bir dokunuş kazandırır. Bu üçlü birleştiğinde klasik bar dünyasında nadir görülen ama unutulması zor bir denge ortaya çıkar.

Bugün Algonquin kokteyli çok sık karşılaşılan bir tarif olmasa da klasik kokteyl meraklıları arasında saygı duyulan içkilerden biridir. Hem tarihi bir hikâyeye hem de beklenmedik bir tat dengesine sahip olması, onu bar menülerinde özel bir yere yerleştirir.